Kaçımız üç yıl geriye baktığında değişmediğini söyleyebilir ki? Bırakın üç yılı, dakikalık bir olay bile bir insanın hayatını ve felsefesini köklü bir değişime uğratabilir, karakterinde olumlu ya da olumsuz değişim rüzgârları estirebilir. Eskilerin Ankaralı, şimdilerinse İstanbullu rock grubu Çilekeş içinse bu rüzgâr olumlu yönde esiyor demek yanlış olmaz. 2005 yılı temmuz ayında çıkardıkları ilk albümleri Y.O.K., yani bir müzik programına açıkladıkları üzere "Yalnız Olma Korkusu", beklenilenin üstünde ama hak ettiği bir başarı yakaladı. Tüm şarkılarının hit olduğu ender albümlerden biri olan Y.O.K., gerek Türkiye'deki rock müzik sanatçıları ve dinleyenleri tarafından, gerekse sattığı kopya açısından yapımcı şirketini sevindirdi. Bir aksilik olmasa Ağrı ve Diyarbakır'da dahi konser vermek üzere olan grup, bu illere gidemese de, İzmir'den Gaziantep'e kadar Türkiye'nin birçok ilinde hayranlarıyla buluşma imkanı buldu. Ve aradan tam 3 yıl geçtikten sonra, ikinci albümleri Katil Dans'la tekrar karşımıza çıktı. Albüme gelen ilk eleştiriler, "Akrep" şarkısının klibi üzerinden oldu, zira albüm, dinleyicilerin eline geçmeden önce şarkının video klibi, müzik kanallarında ve web sitelerinde dönmeye başlamıştı. Fakat bu eleştiriler müzik üzerine olmaktan ziyade, "Aa, Ali neden bıyık bırakmış, neden hepsi gömlek üstü kazak giymiş ki" şeklindeydi. Birçok dinleyici bu durumu garipsemiş, dolayısıyla müziği geri plana itmişti. Derken Nisan 2008 ortasında albüm müzik marketlerde yerini aldı ama eleştiriler hala bıyık ve kazaklar üzerineydi.

Öncelikle şunu söylememiz gerekir ki bu albümün, ilk albümle pek bir alakası yok. Gerek müzikal olarak, gerekse sözlerin içeriği açısından karşımızda bambaşka bir Çilekeş var. Bu değişimi Ali'nin jazzmaster'ından hemen anlayabiliyoruz zaten. "Peki, bu ani değişim neden?" diye soran kitleye, "Aslında bu değişim ani olmadı ki," demek pek bir doğru olur. Eğer konserlerini ve röportajlarını takip eden bir dinleyiciyseniz, bu değişimin ani olmadığını kesinlikle siz de çok rahat anlayabilirsiniz. Gitarist Ali G. Şimşek'in de dediği gibi, onlar artık ilk albümdeki şarkıların çoğunu yazdıkları lise döneminde değiller. İstanbul'a taşındılar, büyüdüler, kendi stüdyolarını açma imkânı buldular, canlarının istediği gibi çaldılar, ilk albüm stresini attılar ve dünyaya dair görüşlerini ön planda tutmaya başladılar. Bunların hepsi bu 3 yıllık sürece dağıldı ve grup kendi yapmak istediği müziği, daha rahat yapma imkânına kavuşarak olgunlaştı. Kimse onlardan "Akrep" gibi bir şarkıya baterist Cumhur Avcil'in de dediği gibi baskılı tişört giyip çıkmalarını beklememeliydi. Ayrıca albümdeki bestelerin en yakın tarihte yapılanı bile bir yıl öncesine dayanıyor ki, bu da "ani" kelimesini kullanmamızı imkânsızlaştırıyor.

Katil Dans, kesinlikle şu ana çıkmış en iyi rock albümlerinden birisi aslında. Gitar riff'leri özenle seçilmiş, her şarkıda kendini hissettiren bas vuruşlarına, akıcı ve akılda kalıcı melodilere sahip leziz bir albüm. Özellikle davul ritimleri çok iyi yazılmış ve solistimiz Görkem her şarkıda mükemmele yakın bir performans sergilemiş. "Her Deniz", "Akrep" ve "Bir Ses Yap", ilk olarak dikkat çeken parçalar arasında. Söz ve müziklerin tamamı gruba ait olan albümde, Şebnem Ferah da "Pervazda Tatil" isimli parçada konuk vokal olarak yer almış, ne de iyi etmiş. Albümle ilgili söylenebilecek tek kötü şey, sanırım kapak tasarımı ve kartonet. Biraz aceleye gelmiş gibi görünen albüm kapağı ve birtakım yazım hatalarını barındıran albüm kartoneti beni pek mutlu etmedi. Özellikle kartonetteki gereksiz üç nokta kullanımları, benim gibi bu konuda hassas birinin hemen gözüne çarpan bir unsur oldu. Ayrıca daha fazla resim görmek ve basçı Gökhan Şahinkaya'nın arka kapakta neden Cumhur'a hareket çektiğini de bilmek isterdim.

Sonuç olarak Katil Dans, canlı canlı çalınarak ortaya çıkan, Türk rock tarihinde bir klasik olmaya aday, alınıp dinlenmesi, dinletilmesi gereken cazır cazır bir albüm. Prodüktörlüğünü Tarkan Gözübüyük'ün üstlendiğini de göz önüne alırsak, zaten kötü bir müzik beklemememiz gerektiğini anlayabiliriz. Lafın kısası, Çilekeş değişmemiş, aksine büyümüş, olgunlaşmış ve gerçekten ilk albümden çok daha kaliteli bir işe imza atmış.


Uğur Uzer
4 Temmuz 2008

sayı:26