Yemyeşil derisi, dev cüssesi ve 345 Osmanlı tokadı gücündeki elleriyle The Incredible Hulk sonunda vizyona giriyor. Yaklaşık 125 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilen filmin, 2003 Ang Lee yapımı Hulk'a göre süper kahraman yanı daha ağır basıyor. Ang Lee'nin Hulk'ında daha duygusal bir hava vardı ve hemen her sahne fotoğraf karesi tadındaydı. Bu filmde ise sanat yönünden çok aksiyonun daha ağır bastığı söylenebilir. Ayrıca Banner ve Hulk karakterini canlandıran Edward Norton'un senaryoya katkıları da hikayenin gidişatını değiştirmişe benziyor.
Edward Norton'un narin vücudunu Hulk'a monte etmek aslında akıllıca bir hareket. Böylece hem ışınların ne denli etkili olduğu düşüncesi yaratılıyor hem de Norton'un çevik vücudundan, Hulk'a dönüşmeden önce faydalanılıyor. James Bond'u anımsatan kovalamaca sahnelerinde oradan oraya atlayıp koşanın Banner (Norton) olması, karakterin sadece Hulk'ın ardına saklanmadığının göstergesi. Can alıcı noktalardan birisi de Hulk'ın depresif ruh hali. Hulk olmaktan memnun olmayan Banner, gama ışınlarından aldığı etkiden kurtulmak için şifa arayan bir bilim adamı. Amerikan ordusundan beş yıl kaçtıktan sonra yakalanmanın eşiğine gelir ve askerlerin önünde, kimsenin görmesini istemediği haline, yani Hulk'a dönüşür. Arabaları ekmek gibi ikiye bölen, boks eldiveni olarak polis arabası kullanan Hulk, dehşet saçmaya hazırdır. Daha önce yaptığı gibi bu tehlikeden de kaçan Hulk yalnız bir hayata mahkumdur. Bir süre kendini toplamaya çalışan Banner, bu arada yıllardır görmediği sevgilisine ulaşır. Banner'ın, Hulk'a dönüştükten sonra izini kaybeden Betty Ross (Liv Tyler) eski sevgilisine yardım etmeye karar verir. Tüm bunlar yaşanırken asıl tehlike yaklaşmaktadır. Banner'ın devasa bir yaratığa dönüştüğünü gören Emil Blonsky (Tim Roth) bu durumdan çok etkilenir ve kendisi de Hulk'ın gücüne sahip olmak ister. Bu uğurda bir dizi ışın ve kimyasal ilaçlardan yardım alır. Sonuç olarak Hulk'tan daha büyük, daha donanımlı ve kötü kalpli Abominaton'a dönüşür.
İki karakter arasındaki savaş New York sokaklarını yerle bir ediyor, insanlar dev sütunlar altında eziliyor, özetle dehşetli bir ortam yaratıyor. Gerçekten de Hulk ve Abomination'un, Taksim meydanında gümbür gümbür koşarak kapıştıklarını hayal etmek bile dehşet verici. Tim Roth'un, Funny Games 'de yediği dayak, Hulk'tan (Abomination olmadan önce) yediği tekme yanında yanaktan makas alma gibi kalır.
Hulk'ın bu versiyonunun çizgi roman mantığından çok da şaşmadığı belli başlı bazı sahnelerde ortaya çıkıyor. Paslı zincirlerin boyunlara dolandığı sahnede zincirin, arabaları misket gibi yuvarlayan bir güç altında kırılmaması, minnacık bir vücuda ait bir pantolonun Hulk'ın vücudunda nasıl oluyorsa sadece edep yerini örtmesi ve gerisinin parçalanması, alkış şeklinde çırptığı eliyle yangını söndürmesi gibi... Öte yandan, huzursuz Hulk'ın yalnız kaldığı sahnelerde Robocop sayacı gibi kenarda beliren "olaysız gün sayısı" eklentisi pek de hoş bir ayrıntı değil...
The Incredible Hulk hayranlarını ve birçok izleyiciyi tatmin edeceğe benziyor. Dramatik bir karakter olmasına rağmen hikaye dramın içinde boğulmuyor. Artık süper kahraman filmlerinde olmazsa olmazsa dönüşen "kavga arası espri" olayı Hulk'ta neredeyse hiç yok. Devam filmi sinyallerinin kapanış sahnesinde verildiği The Incredible Hulk gerçekten de çok iyi...
ÜYE GİRİŞİ
Ayrıca...