Alex Turner'ı stüdyoya kilitleyip sürekli çalıştırası geliyor insanın. The Rascals'dan kankası Miles Kane ile birlikte kaydettikleri The Last Shadow Puppets'ın bu hissiyatı güçlendirdiği tartışılmaz. İkilinin fotoğraflarında bile birbirlerini yansıtan kardeşçe havası (ve hatta görüntüleri) bir yana, Kane'in varlığı Arctic Monkeys'den çok iyi bildiğimiz Turner'ın çizgisine melankolik bir damar eklemiş. Scott Walker'ın Jacques Brel yorumlarından çok etkilendiklerini biliyoruz ama Morrissey-vari bir eğilimin hissedildiği de ("I Don't Like You Anymore" ve "My Mistakes Were Made For You" gibi parçalarda şarkıların adlarına kadar yansımış bu) bir gerçek. Nihayetinde Arctic Monkeys de The Smiths'den bu yana en heyecan verici Brit topluluk değil mi zaten? Albüme adını veren "The Age Of The Understatement" ile başlayan 12 şarkılık çalışma gitgide koyulaşan rengi ve Owen Pallett yönetimindeki Londra Metropolitan Orkestrası'nın zenginleştirici desteğiyle ( "Nick Drake'den daha fazla drama olsun istedik" diyor Turner) bir yanıyla Monkeys'in çok uzağına düşer gibiyse de, Turner'ın kimselere benzemeyen vokal tarzı ve melankolik de olsa kendini belli eden şarkı sözleriyle Favourite Worst Nightmare'in ardından beklenmedik bir devam albümü sayılabilir.

Haziran 2008

sayı:25