Yalan 1: Gelen bütün demoları dikkatle dinliyoruz, demonuzu bırakın, biz sizi ararız...
Müzik dünyasının en büyük yalanlarından biridir. Ve cümlenin aslı 'siz demoyu gönderin, şöyle bir dinler, diğer demoların yanına çekmeceye atarız, belki bir ara bakarız' demektir. O demonun kimin tarafından ve ne kadar dinlendiğinden asla emin olamazsınız. Bu yolla başarıya ulaşmış az sayıda müzisyen olsa da doğru yöntem bu değildir. Bu birine demo vermek ve ünlü olmayı beklemek demektir ve bu yöntem çoğu müzisyen için asla işlemez.
Geçmiş yıllarda şirketlerde A&R (artist ve repertuar) departmanları varken bile bu demoların tümü tam anlamıyla dinlenemezdi. Artık çoğu şirkette böyle bir departman bile yok. Çünkü yapım şirketleri de dönüşüyor. Artık sadece yapımla para kazanmak mümkün olmadığı için çoğu şirket menajerlik de yapmaya çalışıyor. Ancak burada da şöyle bir eksiklik var. Sektörde yetişmiş menajer sayısı çok az.
Yapım şirketlerine bir yıl içinde yüzlerce hatta binlerce demo gelir. Bunların tümünü baştan sona hakkını vererek dinlemek neredeyse imkansızdır. Ayrıca üst üste pek çok demo dinlemek çoğunlukla sıkıcı ve yararsızdır. Günde 10-15 albüm demosunu zorunlu olarak aylarca dinlediğinizi düşünsenize. Büyük vakit kaybı ve kulağı öldürecek yanlış bir yöntem.
O yüzden bir şirkete demo göndermek ya da bırakmak yerine, o şirketin demonuzu mutlaka dinlemesini sağlayacak bir sektörel kontakt bulmak ve önce demoyu ona dinletebilmek çok önemlidir. Her ne kadar memleketimizde henüz tam olarak böyle işlemese de menajerler çoğunlukla ve öncelikle bunun için vardır. Menajerin en önemli ve gerekli özelliği iyi koku alması, müzisyeni ve müziğini henüz bir yapımcı ya da kitlesel dinleyici keşfetmeden keşfedebilmesidir. Daha sonra ise, o müzisyenin kariyerini yönetimi ve yürütümü gelir.
Yeni ve bağımsız şirketlerde demoların dinlenme ihtimali daha fazladır. Çünkü büyük şirketlerin aksine yeni, ufak ama heyecanlı şirketlerdir bunlar. Henüz keşfedilmemiş bir bomba proje yakalayıp onunla birlikte büyümek, çoğunun hayallerini süsler. İyiyseniz ve kendinizi iyi ifade edebilirseniz şansınız daha yüksektir. Gerçi bu süreç de ülkemizde farklı ilerledi, çoğu bağımsız şirket, yıllardır yeni bir Tarkan'ın peşindeydi, şu sıralar ise yeni bir Teoman, yeni bir Duman yeni bir Manga aranıyor gibi. Ama müzik öyle garip bir yol ki, süreç asla böyle işlemiyor. Dinleyici hele de günümüzde, fazlasıyla maymun iştahlı. Her şey hemen eskiyor, kulaklar ve gözler hep yeni bir şey, yeni bir tını, yeni bir tarz arıyor.
Peki şimdi ne olacak, hangi yoldan gidilecek, nasıl bir bedel ödenecek?
-Öncelikle müzik yapacaksınız, yani çalacaksınız, bulduğunuz her mikrofona atlayıp, az çok demeden dinleyiciyle bir araya gelmek için önünüze çıkan her fırsatı değerlendireceksiniz. Hatta bu fırsatları kendiniz yaratacaksınız.
-Sonra gelen dinleyicinin konserde çok mutlu olmasını sağlayacaksınız, kendi fan kitlenizi yaratacaksınız. Bu kitle ilk başta 3 kişi olacak, her çalışta artması için çok iyi olmanız gerekiyor. Yani her şeyden önce çok iyi çalacaksınız.
-Kitle arttıkça birileri sizden haberdar olmaya başlayacak, kontaklarınız gelişecek, yavaş yavaş kulaktan kulağa isminiz yayılacak. Tabii siz de bu arada boş durmayacaksınız, internet başta gelmek üzere her koldan ilgiyi körükleyecek çalışmalar yapacaksınız. Gerekirse ve iyi bir jürisi varsa yarışmalara da katılacaksınız. Müzik yarışmaz ama müziği yapanlar ve onların performansları yarışır, müzik sektörü de bu yarışın üstüne kurulmuştur. Kuralların acımasızlığını ilk önce bu yarışmalarda öğreneceksiniz.
-Bir gün aklı başında bir menajer ya da yapımcı size ilgi duyacak, ama bu biraz zaman alacak, o yüzden önce tüm bu süreçte nasıl ayakta kalacağınızın bir planı olmalı, direnmek için bu uzun dönemde karnı doyurmak, tel, davul derisi almak için para gerekecek, tüm bunları da düşüneceksiniz. Yani bir hayatta kalma planı yapmalısınız.
-Tüm bunları yaptınız, her şey bitti sandınız, yaşadığınız bu zorlu süreç artık sonra eriyor. İlk kez büyük bir dinleyicinin karşısına çıktınız, vaay sizi sevdiler, her şey süper, albümünüz de yakında çıkıyor. İşte zor günler bitiyor. Yanıldınız. Asıl her şey şimdi başlıyor.
Müzik alanında yürümeye başlamak zordur. Çünkü başladığın anda acımasız kurallara tabisin. Yerçekimini yenip kendini gökyüzüne dik hale getirdinse, sonrasında da hep daha ileri gitmek için keskin kararlar vermek gerekecek. Seçenek çok gibi görünüyorsa da sadeleştirildiğinde genelde iki tane kalır. Bu keskin anlardaki seçimler birbirinden siyahla beyaz kadar farklıdır, çoğu zaman seçtiğinde kendin olursun ve bu müthiştir.
Müzik yapmak, yapamayanların sandığı kadar zor değildir. O denli zor olsa dünya üzerindeki ilkel kabilelerden köylü kadınlara, minicik okul çocuklarından, saz çalan yaşlı dedelere kadar milyonlarca insan bir şekilde müzik yapamazdı. Islık çalan adam bile bir yere kadar müzik yapıyor sayılır. Ama iyi müzik yapmak, gerçekten zordur. Ve bir önceki cümlede saydığım insanlar içlerindeki saflığın müziğini beklentisizce ortaya koydukları için, genelde iyi müzik yaparlar. İyi müzik için, etrafta tüm olan bitene rağmen içteki saflığı korumak gerekir.
Henüz iyi olduğu anlaşılamamış müziği birilerine dinletmek ya da bir şirkete anlatmaya çalışmak ise gerçekten çok zordur. Korkutmak gibi olmasın ama öyle. Çoğu insan iyi müziğe, gerçekten çok fazla sayıda insan iyi dedikten sonra iyi der ve dinleyicisi olur. İyi koku alan müzik insanına menajer denir ama onun da iyisi az bulunur.
Bir yandan da müzik yapmak başka bir şey olup, onu alıp pazara sunmak ise bambaşka bir şeydir. Günün sonunda sektördeki herkes yaşamaya devam edebilmek için kendi cebinde ne kaldığına bakmak zorundadır. Bunun adına da ticaret denmektedir ve kendisi biraz acımasızdır.
Lakin tüm bunlara rağmen kim olduğunu ve ne istediğini iyi biliyorsan mutlaka başarırsın. Duruşunu bozmadan direnirsen istediğini alırsın. Korkuyorsan korktuğun başına gelecektir. Korkmazsan her olasılıkta bir şey kazanacaksın. En azından tecrübe ki bu da bir sonraki aşama için çok şey kazanmak demektir.
sayı:26
Müziğine ruhunu katıp, yürümek için aklını kullanıp çok çalıştıkça kendi yolunu bulursun. Desteği dışarıda aramaya gerek yok, kendine en büyük destek yine sensin. İçindeki güç ve müzik aşkın. İşin tüm materyalist unsurları bir yana 'O' nun satılık olmaması gerekiyor. Tek kaynaksa kendi iç sesin ya da sessizliğin. Her düşüşte ' pes etme ayağa kalk ve yürü ' diyen kendi sesin. İşin asıl sırrı da tam burada işte. Satılmaması gerekeni satmamakta, düşmemekte değil ayağa kalkabilmekte.
Hayatın bir çok alanı gibi müzik sektörü de bazı gerçekler ve bazı yalanlar üzerine kurulu. Kuralları, şartları, raconu, iletişim biçimi, edası cakası falan var. Ülkemizde bunların çoğu henüz oturmamış ya da değişken olsa da, bazı durumlar fazlasıyla nettir. En zor an geldiğinde yılmayıp devam etmeyi kafaya koyanlara faydalı olabilecek bazı tüyolar vermeye çalışacağım. Yazacaklarımın hepsi kişisel fikirlerdir ama tümü acı tatlı tecrübelerle edinilmiştir. Bu sayfada her ay bunları bulacaksınız. Umarım işinize yarar.
ÜYE GİRİŞİ
Ayrıca...